متن آهنگ پرستوهای مهاجر از حامد فرد

تو خلوت خودت بشینو آماده باش باش
------**##**--------
تا بگم که جنگ چی واسه آواره هاش داشت
------**##**--------
آبادان ویرانیاش پر رنگ تر شده
------**##**--------
و جای ترکش هنوز از تو خرمشهر پر
------**##**--------
و مردمی که شدن تاره ماره ترکش
------**##**--------
کلی بیچاره شدن کردن آبادانو ترکش
------**##**--------
و رفتن که تا این شهرو میسازن
------**##**--------
هنوزم آواره ی شاهین شهر و شیرازن
------**##**--------
اشک مادری که نشسته رو غروبه صورتش
------**##**--------
جلو چشمامش بود که بچه خورد گلوله تو سرش
------**##**--------
یا اون مادری که منتظر بود پسرش بیاد
------**##**--------
نمیدونست که داره عذا به سرش میاد
------**##**--------
بهش خبر دادن پسرتو هلاکش کردن
------**##**--------
ازش مونده یه استخون یه پلاک گردن
------**##**--------
بچشو کشتنو اون مادر از عشقش دور شد
------**##**--------
یه عمر غصه خوردو هر دو چشمش کور شد
------**##**--------
آرزوش بود عروسیشو تو تالاری بگیره
------**##**--------
جای کفن اونو تو کت دامادی ببینه
------**##**--------
آرزو و دلخوشیش همه شد یهو ناله
------**##**--------
و طفل نازش شد گوشت جلو خمپاره
------**##**--------
اون مرد جانبازی که زمونه باهاش بد شد
------**##**--------
کفش نمیپوشه چون جفت پاش قطع شد
------**##**--------
اون هنوزم تو آرزوهاش دچاره عطشه
------**##**--------
در حسرت یه بار دویدن دنباله بچشه
------**##**--------
دلوم هلاکه وقتی کلی آه و ناله سروم
------**##**--------
دلوم به این خوشه از خاکه آبادانه تنوم
------**##**--------
آبادانی که سرونوشتش دردناک بوده
------**##**--------
و مردمی که تو گلوشون گرد و خاک و دوده
------**##**--------
کوکا اینجا آینده رو به راه دور میبره
------**##**--------
کوکا اینجا مردم با دبه آب شور میخره
------**##**--------
کوکا حاضروم تو قبروم آروم بگیروم
------**##**--------
ولی شهروم آبادانمو داغون نبینوم
------**##**--------

------**##**--------
عده ای متاسفانه تو بحران ویلاننو
------**##**--------
هنوزم تو فکر پاشا و سلطان سلیمانن
------**##**--------
یا درگیر ستایش و هر فوشه فردوسن
------**##**--------
یا اینکه هنوز تو کف انگشت پتروسن
------**##**--------
کاش پرستو های مهاجر هر بار میخوندو
------**##**--------
کاش مردان این سرزمین در یاد میموندن
------**##**--------
کاش پرستو ی مهاجر هر بار میخوندو
------**##**--------
کاش
------**##**--------
در صبحی که اسیر شد دریا کلی طوفانی
------**##**--------
مرد بزرگی بنام دریا قلی سورانی
------**##**--------
زمانی که شهر رفت در تصرف دشمن
------**##**--------
و دشمن با خمپاره در تنوع کشتن
------**##**--------
دریا قلی با دوچرخه در خوره نگاهی سرد
------**##**--------
به سمت ذولفقاری مردمو صدا میزد
------**##**--------
این شهر این مرد واسه من علت خوندن بود
------**##**--------
علتش شهروم آبادانو ملت خون گرم بود
------**##**--------
مو هنوزم دلوم خوشه به ساز هم بونش
------**##**--------
دلوم خوشه به لب شتو به فاز ری بونش
------**##**--------
رو مشعله بالشکا تو بیابون کویری
------**##**--------
از اون طرف برم با وارده خیابون امیری
------**##**--------
همین طوری هم میخوامش حتی به ظاهره خاکش
------**##**--------
دنیا عوض نمیکنوم با فلافل داغش
------**##**--------
مو عاشق غلیو هم شوریده
------**##**--------
کاتلوم هنوز بوی سوبورو هشو میده
------**##**--------
دلوم هلاکه وقتی کلی آه و ناله سروم
------**##**--------
دلوم به این خوشه از خاکه آبادانه تنوم
------**##**--------
آبادانی که سرونوشتش دردناک بوده
------**##**--------
و مردمی که تو گلوشون گرد و خاک و دوده
------**##**--------
کوکا اینجا آینده رو به راه دور میبره
------**##**--------
کوکا اینجا مردم با دبه آب شور میخره
------**##**--------
کوکا حاضروم تو قبروم آروم بگیروم
------**##**--------
ولی شهروم آبادانمو داغون نبینوم
------**##**--------
شهروم آبادانوم
------**##**--------
عشقوم وطنوم
------**##**--------
دینوم ایمونوم
------**##**--------
داغون نبینمت ------**##**--------