متن آهنگ شب آخر از داریوش

سکوتت را ندانستم نگاهم را نفهمیدی
------**##**--------
نگفتم گفتنی هارو تو هم هرگز نپرسیدی
------**##**--------
شبی که شام آخر بود به دست دوست خنجر بود
------**##**--------
میان عشق و آینه یه جنگ نا برابر بود
------**##**--------

------**##**--------

------**##**--------
چه جنگ نابرابری چه دستی و چه خنجری
------**##**--------
چه قصه ی محقری چه اول و چه آخری
------**##**--------

------**##**--------
ندانستیم و دلبستیم نپرسیدیم و پیوستیم
------**##**--------
ولی هرگز نفهمیدیم شکار سایه ها هستیم
------**##**--------
سفر با تو چه زیبا بود به زیبایی رویا بود
------**##**--------
نمیدیدیمو میرفتیم هزاران سایه با ما بود
------**##**--------

------**##**--------
سکوتت را ندانستم نگاهم را نفهمیدی
------**##**--------
نگفتم گفتنی هارو تو هم هرگز نپرسیدی
------**##**--------

------**##**--------
در آن هنگامه ی تردید در آن بن بست بی امید
------**##**--------
در آن ساعت که باغ عشق به دست باد پر پر بود
------**##**--------
در آن ساعت هزاران سال به یک لحظه برابر بود
------**##**--------
شب آغاز تنهایی شب پایان باور بود
------**##**--------

------**##**--------
سکوتت را ندانستم نگاهم را نفهمیدی
------**##**--------
نگفتم گفتنی هارو تو هم هرگز نپرسیدی
------**##**--------
شبی که شام آخر بود به دست دوست خنجر بود
------**##**--------
میان عشق و آینه یه جنگ نا برابر بود
------**##**--------

------**##**--------
چه جنگ نابرابری چه دستی و چه خنجری
------**##**--------
چه قصه ی محقری چه اول و چه آخری. ------**##**--------