متن آهنگ قصه گو از شهره و مسعود فردمنش

زیر گنبد کبود قصه گوی عاشقی زندونی بود
------**##**--------
قصه هاش قصیده بود غصه هاش رسیده بود
------**##**--------
خط خطی رو جزوه هاش پاپتی شاه و گداش
------**##**--------
همه سردرگم و گیج همه پوچ و همه هیچ
------**##**--------

------**##**--------
زیر گنبد کبود قصه گوی عاشقی زندونی بود
------**##**--------
تو تموم قصه هاش لا به لای غصه هاش
------**##**--------
رنگ آفتابش پریده است پشت رستمش خمیده است
------**##**--------
کوچه هاش پس کوچه دارن اما هیچ رهگذری نیست
------**##**--------
بس که دیواراش بلندن کسی چشمش به دری نیست
------**##**--------

------**##**--------
قصه گو قصه رو وا داد همه رو تو قصه جا داد
------**##**--------
روی چشماشو گرفت اما چشماش کور نمیشد
------**##**--------
همه رو تو قصه جا داد اما قصه اش جور نمیشد
------**##**--------
شهر قصه رو شلوغ کرد پره از راست و دروغ کرد
------**##**--------

------**##**--------
قصه گو قصه رو وا داد همه رو تو قصه جا داد
------**##**--------
تک سوار اسبشو بردن پهلوون حقشو خوردن
------**##**--------
آرزوی مادرارو جوونا به خاک سپردن
------**##**--------
تک سوار پای پیاده پهلوون حقش و داده
------**##**--------
دیو قصه اش مهربون پری هاش ابرو کمون
------**##**--------
نه اسارتی به راه نه اسیری ته چاهه
------**##**--------

------**##**--------
زیر گنبد کبود قصه گوی عاشقی زندونی بود
------**##**--------
روی چشماش و گرفت اما چشماش کور نمیشد
------**##**--------
همه رو تو قصه جا داد اما قصه اش جور نمیشد
------**##**--------
خنجراش برنده نیستن ببرهاش هم درنده نیستن
------**##**--------
باغچه ها بی باغبون کفترا بی آب و دون
------**##**--------
عاشقا خونه به دوش در کمین می فروش
------**##**--------
شهر قصه رو شلوغ کرد پر از راست و دروغ کرد
------**##**--------
الغرض الغرض آخر کار توی زندون پای دار ------**##**--------