متن آهنگ مورس از علی سورنا

بعد از تجربه تلخ زمان با صدای دیروز
------**##**--------
من فکر میکردم که افق هنوزم پر احساس هست
------**##**--------
ساز ما به کوک کج نشسته
------**##**--------
صادقانه من یه کودکم که رویاهاش بی اندازه است
------**##**--------
تو خط لحظه های باد و
------**##**--------
درخت های زیتون تو امتداد شهریور
------**##**--------
واسه زنده بودن من راهی نبود غیر تو
------**##**--------
تو درک تن سیال هستی و سحر درد
------**##**--------
من هنوز فکر می کردم ممکنم
------**##**--------
پشت سنگینی بال صدای پرواز هست
------**##**--------
اون کودک که توی جنگ این پذیرشه
------**##**--------
که ته دریا یه مرز سیاسی تازه است
------**##**--------
دست نلرزیدم تا خرخره خوردم و مست نرقصیدم
------**##**--------
گفتن ما قربانی های زخم دقتیم نه قدرت
------**##**--------
گرم تر از پیرهن تو ژرف تر از سینه ات
------**##**--------
جنگ نداد فرصت که بی تبخال بخندم
------**##**--------
که به سایه های رقص پات خلخال ببندم
------**##**--------
اما جنگ من با قدرته نه عاطفه
------**##**--------
به غیر از این بدون که سرشار و مستم
------**##**--------
که هر چی بشه زمینم زخمی بشه
------**##**--------
یه زخم فرد رو یدک میکشه
------**##**--------
یه دست خط تنها که سر بلند می کرد
------**##**--------
با این که می دونست واسه خودش طرح قتل میکشه
------**##**--------
که وقتی که ماشه رو کشید دو سر نداره
------**##**--------
شاید هیچ پاسخی سوالمون رو‌ برنداره
------**##**--------
عشق پناهگاه بود یا که تابوت
------**##**--------
اون که کشته شد منم ؟
------**##**--------
یا اون که در فراره؟
------**##**--------

------**##**--------
اما تو باز من رو بردی
------**##**--------
تو این احساس من رو بردی
------**##**--------
وقتی دونه دونه گم می شدن
------**##**--------
این تو بودی که زخمم رو شمردی
------**##**--------
اما تو باز من رو بردی
------**##**--------
تو این احساس من رو بردی
------**##**--------
وقتی دونه دونه گم می شدن
------**##**--------
این تو بودی که زخمم رو شمردی
------**##**--------

------**##**--------
از رمه های انسان تو شرمگاه تاریخ
------**##**--------
تا ففس پر از رنج و زجه های تاریک
------**##**--------
صف جذامیان و شلاق و تاریکی
------**##**--------
و بلیط و خون و سرگرمی لخته لخته ها که ریخت
------**##**--------
تا پرده بعد این تراژدی مبهم
------**##**--------
هر تیکه جذام می شد یه دیوار محکم
------**##**--------
به دست دیوونه های پا توی زنجیر
------**##**--------
با خشونت و بردگی و شلاق و تحقیر
------**##**--------
از مرز خرد و‌جنون به من نگو که
------**##**--------
اخلاق چیزی نبود جز این تنش های سست
------**##**--------
همون دیوار بینمون امروز تو هیئت لکنت
------**##**--------
و ما خوب یاد گرفتیم الفبای مورس رو
------**##**--------
حرکت از چشمه و شعر
------**##**--------
تاریخی که می کشه بهشتش رو ریل
------**##**--------
برسه به روزی که تو دل ببری
------**##**--------
بزنیم به سلامتی عشق مدرن
------**##**--------
پیک رو نه
------**##**--------
دو تا به دیوار بینمون
------**##**--------
تا دریا شه سیلمون
------**##**--------
یا صحرا شه حسمون
------**##**--------
یعنی یه بوته ای که به رقص من رسته
------**##**--------
بگم شک دارم به طوفان
------**##**--------
یعنی درخت من سسته
------**##**--------
کجاش جرمه پاشه شعرمون به رقص ؟
------**##**--------
اون بیرون که قد کافی جرمون دادن
------**##**--------
من واسه تو می خوندم تا تو فقط برقصی
------**##**--------
به ضرب مورس به دیوار بینمون با خشم
------**##**--------
چشماتو ببند که آزادی صداست
------**##**--------
از دل خشونت که نیروی ناکامی ماست
------**##**--------
من دیگه این رویا رو میذارم رو آب
------**##**--------
تو این بی عدالتی با قافیه ها
------**##**--------

------**##**--------
اما تو باز من رو بردی
------**##**--------
تو این احساس من رو بردی
------**##**--------
وقتی دونه دونه گم می شدن
------**##**--------
این تو بودی که زخمم رو شمردی
------**##**--------
اما تو باز من رو بردی
------**##**--------
تو این احساس من رو بردی
------**##**--------
وقتی دونه دونه گم می شدن
------**##**--------
این تو بودی که زخمم رو شمردی
------**##**--------

------**##**--------
مجلس آخر زخم و ارتفاع سراسر
------**##**--------
من از استکانم ابا ندارم
------**##**--------
درونم یه جنگل سوخته از آتیش
------**##**--------
دیدم اون بیرون درخت ها بهم اعتنا ندارن
------**##**--------
ارکیده بی رنگ
------**##**--------
پوست سوخته سربازا بود و خورشید بی رحم
------**##**--------
رسته بعد رسته خوجه بعد جوخه
------**##**--------
یه صحنه آهسته از افتادن یه پوکه
------**##**--------
تو امتداد شیب جاده فروکش شد نور
------**##**--------
از آستانه هدف رسید طلوعت تو هوا
------**##**--------
گلوله ها نقطه چین شدن دور حرکتت
------**##**--------
برش دادن اندازه حضورت رو تو فضا
------**##**--------
گفتم بشکنید عقربه ها رو
------**##**--------
تا مگه دارید زمان رو از دوازده انفجار
------**##**--------
سرجوخه از پشت عینکش نگاه می کرد
------**##**--------
که احمق زمان بزرگه ساعت رو بذار کنار
------**##**--------
ساعت انفجار یعنی رسیدن به حد و مرز قیام ملتها
------**##**--------
بعد فریاد هی از گلوی توده ها
------**##**--------
پرت شدم مست تو یه صندلی میون باغ
------**##**--------
این بیرون بهتره تو باد سرد
------**##**--------
آها موافقم
------**##**--------
آخرای لحظه های خونین تن بیمارم رو
------**##**--------
محکم با قدرت کوبیدم به دیوار
------**##**--------
یه جمع بودیم آزاده و تام
------**##**--------
دفن شدیم زیر آوار جذام ------**##**--------