متن آهنگ بوسه یهودا از علی سورنا

بر اساس حادثه
------**##**--------
اینجام با انتقام از ضربات فاجعه
------**##**--------
از یه زور که از توی نظم نگاهمون میکرد
------**##**--------
با دستور آسمونو به قانون میبست
------**##**--------
نسل نسل توی حصار جون میدادن
------**##**--------
هی تکرار میکردن، فکر میکردن دژاوو میشن
------**##**--------
من زوزهٔ سیاه شب، یه سوز حس عاصی از شکاف مرگ
------**##**--------
روییدم از خون اختیار
------**##**--------
با لمس عشق توی مرز ممنوعه، با تجربهٔ عمیق ترین بوسهٔ سیاسی
------**##**--------
برهنه شدم از قفل به نماد و دیدم بین زور و قانونتون حفرهٔ هواست
------**##**--------
قراردادتون مورفینو داد تو دستم
------**##**--------
یه گوزن وحشی با حکم قوهٔ قضا
------**##**--------
خواستم تیم بشم با بچه ها به ضد باباها
------**##**--------
با باباهاشون تیم شدن، زدن زیر پام
------**##**--------
دفن شد یه دنیا ستاره پشت سرم
------**##**--------
عمقی نموند تو هر نگاه مختصر
------**##**--------
یه درهٔ عمیق آنی خالی شد از جادو
------**##**--------
شد یه ارتفاع مختصر
------**##**--------
از گناه شعر، سرود هرزگی
------**##**--------
تا تثلیث مقدس عشق، جنون، برهنگی
------**##**--------
مکش منو برد توی حافظه خالی
------**##**--------
این خلأ مرز من بود، یه فاصله تا آسیب
------**##**--------
شراب شلاق و شراره های شک وقت شام شیرین آخر
------**##**--------
یه قاب تلخ آزاد
------**##**--------
که توش خواستم حکامو لو بدم به حضار
------**##**--------
اما حضار منو لو دادن به حکام
------**##**--------
مث تن لخت گلولهٔ مأمورا
------**##**--------
لخته تنم، صدام از زوزه هیولا
------**##**--------
پی حقیقتی؟ شام آخرو بچین دوباره
------**##**--------
من فقط مسیح مجرم پشت بوسهٔ یهودام
------**##**--------
اما بی سرود مرگ
------**##**--------
زل میزد تو چشم بی فروغ من
------**##**--------
تموم تعهداتمو کشتم به جز هنر
------**##**--------
نمیشد بخرنم، میفروختن
------**##**--------
نگه نداشت از مسیر علامت منو
------**##**--------
مسیر بدون مقصد سراسر تب و
------**##**--------
من فهمیدم از سلولای آهنی رو آغوش
------**##**--------
شکاف مرز له میکنه پناهنده رو
------**##**--------
بگو کجاست مرز رهایی؟
------**##**--------
من که خارم تو درز سیاست
------**##**--------
استعاره ها شاهدان قتل رقصن
------**##**--------
من عیانم تو قلب ضیافت شعر
------**##**--------
تجربهٔ رسواتر از رفتن مرگ تا خرخره
------**##**--------
با هشدار نترسیدم
------**##**--------
من نیستم سگ نگهبان نگاه مرده
------**##**--------
پ مسیر محدودو نشخوار نکردم
------**##**--------
گرم و گستاخ زدم شکستن سنت ها
------**##**--------
تا خونی شه بازار صورتش
------**##**--------
ما زدیم زیر ستون انگ وطن
------**##**--------
بکش کنار تا نریزه آوار رو تنت
------**##**--------
خطر خاک، زخم تیغ، تراژدی ته طبقه ها
------**##**--------
رقص با ریتم تاریک
------**##**--------
کمدی تبعیض تف به قانون
------**##**--------
من بیرونم از هر روند سیستماتیک
------**##**--------
کجای کاری؟ زدیم ا بیخ به لاشیا
------**##**--------
با بت های تاریخ، ما خود گناهه بازیمون
------**##**--------
حالا میل به زهدو کجا بذاریم؟
------**##**--------
مث سینه، سازمون صدای سرخ سربه
------**##**--------
ما خون بدن خیابون، صحنهٔ جنایت
------**##**--------
مرز رعشهٔ صداقت، دروغ کفتار و شیر
------**##**--------
یعنی رفتن مکش تا ته بی حمایت
------**##**--------
حتی پاره میکنه باز نعرهٔ جنازم
------**##**--------
منو اهلی نکن
------**##**--------

------**##**--------
مکش منو برد تو سرگذشت زور
------**##**--------
افتادم تو مردمان کور
------**##**--------
نعمت از تو آسمون میریخت
------**##**--------
پر میکردن بسته بسته تورو
------**##**--------
این یه قرارداد بود بین زمین و آسمون
------**##**--------
که نظم بده آشوبو
------**##**--------
مرد خدا، گسسته شد امنیت
------**##**--------
موند یه جمع ترسوتر و فکر شعله های جنگ
------**##**--------
روز بعد جمع و بار کینه شونو از تو فقر کشیدن به کار بی ته
------**##**--------
عصر تراکتورهای دو پای بی قلب با شخم امنیت و کشت مالکیت
------**##**--------
سود تولید صدور بسته بسته نور و شلاق استبداد که کور کرد کور سو رو
------**##**--------
و نور خدا که بسته شد به میله و علمی که اثبات نکرد این شکست نورو
------**##**--------
منو ببوس، من یه دو پای وحشی ام
------**##**--------
فارغ از دکور، اندیشهٔ ترور
------**##**--------
مکان من بیرحم و ثبات و امنیت
------**##**--------
اون گلوله که زد بیرون ا تو سینهٔ یه کلت
------**##**--------
اما، اما بی فرود تو اولین هدف
------**##**--------
و پارگی رو ترجیح دادم به سرزمین
------**##**--------
مگر که بوسهٔ عشق جایی میبود واسه آخرین وطن
------**##**--------
یه فاصله بین فرهنگ و مذاب طبیعت
------**##**--------
و هر دوگانگی از جنس انتخاب و جبر
------**##**--------
که از پیش انتخاب تصمیم غیر شد
------**##**--------
یهودا زمانو تسلیم شعر کن
------**##**--------
که بوسهٔ ما هر مکانو پس میگرفت
------**##**--------
تلو بده به خنده ات
------**##**--------
مستم کن منو گرو بده به ترس، اما
------**##**--------
دست از بوسه برندار تو جمع حضار
------**##**--------
این شومی تفاوت هام و لو بده به وحدت
------**##**--------
به نام محرومان، به نام دل شکستگان
------**##**--------
به نام تن فروشان، به نام خستگان
------**##**--------
به نام بی دسته گان، به نام هروئین
------**##**--------
به نام اعتیاد و زخم
------**##**--------
صدای تروریسم
------**##**--------
تصویر قاصدک های خاورمیانه
------**##**--------
سرخی خبر
------**##**--------
به نام دست بستگان و خشکی خطر رو پوست نازک زمین
------**##**--------
و خون و خون که سمت قبله میرفت و غیر از شمشیر هیچ حادثه ای نیست
------**##**--------
به نام زنجیر شکستگان و زخم هر جهش
------**##**--------
که مثل سینه ام تنتون یه قصه بی مقصده
------**##**--------
به نام تو که تشنه میبندنت تو استعمار و استبداد و ظلم
------**##**--------
هزار صلیب، هزار شعر بی اسلحه و حذف شدگان که پوچی رو نمیپذیرن
------**##**--------
اتفاقا هر روز میمیرن زنده میشن تهش ------**##**--------