متن آهنگ نگفتمت از رضا یزدانی

نگمت نرو آنجا که آشنات منم
------**##**--------
در این سراب فنا چشمه ی حیات منم
------**##**--------
نگفتمت که به نقش جهان نشو راضی
------**##**--------
که نقش بند سرا پرده ی رضات منم
------**##**--------
نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی
------**##**--------
نرو به خشک که دریای با صفات منم
------**##**--------
نگفتمت که چو مرغان به سوی دام مرو
------**##**--------
بیا که قدرت پرواز و پر و پات منم
------**##**--------
نگفتمت که تو را ره زنند و سرد کند
------**##**--------
که آتش و تپش و گرمی هوات منم
------**##**--------
نگفتمت که صفت های زشت در تو نهند
------**##**--------
که گم کنی که سرا چشمه ی صفات منم
------**##**--------

------**##**--------
وگر به خشم روی صد هزار سال ز من
------**##**--------
به عاقبت به من آیی که منتهات منم
------**##**--------
اگر چراغ دلی دان که راه خانه کجاست
------**##**--------
وگر خدا صفتی دان که کدخدات منم
------**##**--------
نگمت نرو آنجا که آشنات منم
------**##**--------
در این سراب فنا چشمه ی حیات منم
------**##**--------
نگفتمت که به نقش جهان نشو راضی
------**##**--------
که نقش بند سرا پرده ی رضات منم ------**##**--------