متن آهنگ سپید و سیاه از محمد اصفهانی

شب سردی است و من افسرده
------**##**--------
راه دوری است و پایی خسته
------**##**--------
تیرگی هست و چراغی مرده
------**##**--------
می کنم تنها از جاده عبور
------**##**--------
دور ماندند زمن آدمها
------**##**--------
سایه ای از سر دیوار گذشت
------**##**--------
غمی افزود مرا بر غمها
------**##**--------
فکر تاریکی و این ویرانی
------**##**--------
بی خبر آمد تا با دل من
------**##**--------
قصه ها ساز کند پنهانی
------**##**--------

------**##**--------
نیست رنگی که بگوید با من
------**##**--------
اندکی صبر سحر نزدیک است
------**##**--------
هر دم این بانگ بر آرم از دل
------**##**--------
وای این شب چقدر تاریک است
------**##**--------

------**##**--------
خنده ای کو که به دل انگیزم
------**##**--------
قطره ای کو که به دریا ریزم
------**##**--------
صخره ای کو که بدان آویزم
------**##**--------
مثل اینست که شب نمناک است
------**##**--------
دیگران را هم غم هست به دل
------**##**--------
غم من لیک غمی غمناک است
------**##**--------
هر دم این بانگ بر آرم از دل
------**##**--------
وای این شب چقدر تاریک است
------**##**--------
اندکی صبر سحر نزدیک است
------**##**--------
اندکی صبر سحر نزدیک است
------**##**--------
اندکی صبر سحر نزدیک است ------**##**--------