متن آهنگ آب را گل نکنیم از علیرضا افتخاری

آب را گل نکنیم
------**##**--------
در فرودست انگار، کفتری میخورد آب
------**##**--------
یا که در بیشه دور، سیره یی پر میشوید
------**##**--------
یا در آبادی، کوزه یی پر میگردد
------**##**--------

------**##**--------
آب را گل نکنیم: شاید این آب روان
------**##**--------
میرود پای سپیداری، تا فرو شوید اندوه دلی
------**##**--------
دست درویشی شاید، نان خشکیده فرو برده در آب
------**##**--------
زن زیبایی آمد لب رود، آب را گل نکنیم
------**##**--------

------**##**--------
روی زیبا دو برابر شده است. چه گوارا این آب
------**##**--------
چه زلال این رود! مردم بالادست، چه صفایی دارند!
------**##**--------
چشمه هاشان جوشان، گاوهاشان شیرافشان باد!
------**##**--------
من ندیدم دهشان
------**##**--------

------**##**--------
بیگمان پای چپرهاشان جا پای خداست
------**##**--------
ماهتاب آنجا، میکند روشن پهنای کلام
------**##**--------
بیگمان در ده بالادست، چینه ها کوتاه است
------**##**--------
مردمش میدانند، که شقایق چه گلی است
------**##**--------

------**##**--------
بیگمان آنجا آبی، آبی است.
------**##**--------
غنچه یی میشکفد، اهل ده باخبرند چه دهی باید باشد!
------**##**--------
کوچه باغش پر موسیقی باد!
------**##**--------
مردمان سر رود، آب را میفهمند.
------**##**--------
گل نکردندش، ما نیز آب را گل نکنیم ------**##**--------