متن آهنگ بهار نو رسیده از حمیرا

پانصدمین برنامه گلهای رنگارنگ
------**##**--------
در این برنامه ارکستر گلها اثری از پرویز یاحقی را با آوای گرم حمیرا آمیخته با کلامی از بیژن ترقی و همکاری مجید نجاحی و جهانگیر ملک به سمع میرساند. رهبر ارکستر جواد معروفی، غزل آواز و اشعار متن برنامه از عماد خراسانی و بیژن ترقی، گوینده روشنک
------**##**--------
یارب این مرغ بهشتی ز گلستان که بود؟
------**##**--------
یارب این مرغ بهشتی ز گلستان که بود؟
------**##**--------
این به رخ تازه تر از لاله ز بستان که بود؟
------**##**--------
از شمیم نفسش خانه ابیراگین شد
------**##**--------
یارب این قالیه گو شمع شبستان که بود؟
------**##**--------
ای بهار نو رسیده سبزه های نو دمیده
------**##**--------
ای چمن ای لاله ای گل ای غزالان رمیده
------**##**--------
آن بهار هستی ام کو؟ مایه سرمستی ام کو؟
------**##**--------
ای نسیم پیک صحرا آن امید هستی ام کو؟
------**##**--------
ای بهار نو رسیده سبزه های نو دمیده
------**##**--------
ای چمن ای لاله ای گل ای غزالان رمیده
------**##**--------
آن بهار هستی ام کو؟ مایه سرمستی ام کو؟
------**##**--------
ای نسیم پیک صحرا آن امید هستی ام کو؟
------**##**--------
ای بهشت مرگ گلشن آن بهشت روی من کو؟
------**##**--------
ای شما وحشی غزالان خوش نگه آهوی من کو؟
------**##**--------
آن بهار هستی ام کو؟ مایه سرمستی ام کو؟
------**##**--------
نوبهاری بود و ما از میان شاخه ها در جستجوی هم سر می کشیدیم
------**##**--------
دشت و صحرا بود و ما همچنان پروانه ها از دامن گلها پر می کشیدیم, پر می کشیدیم
------**##**--------
پای هر زیبا گلی در سایه هر گلبنی بنشسته بودیم
------**##**--------
پای هر زیبا گلی در سایه هر گلبنی بنشسته بودیم
------**##**--------
فارغ از رنج نمان دور از غم بیگانگان تنها به هم دل بسته بودیم
------**##**--------
در عالم دلبستگی پیوسته بودیم
------**##**--------
نوبهاری بود و ما از میان شاخه ها در جستجوی هم سر می کشیدیم دشت و صحرا بود و ما
------**##**--------
همچنان پروانه ها از دامن گلها پر می کشیدیم
------**##**--------
پر می کشیدیم، سر می کشیدیم، پر می کشیدیم
------**##**--------
دلم آشفته آن مایه ناز است هنوز
------**##**--------
مرغ پر سوخته در پنجه باز است هنوز
------**##**--------
جان به لب آمد و لب بر لب جانان نرسید
------**##**--------
دل به جان آمد و او بر سر ناز است هنوز
------**##**--------
گرچه بیگانه ز خود گشتم و دیوانه ز عشق
------**##**--------
یار عاشق کش و بیگانه نواز است هنوز
------**##**--------
دلم آشفته آن مایه ناز است هنوز
------**##**--------
دلم آشفته آن مایه ناز است هنوز
------**##**--------
مرغ پر سوخته در پنجه باز است هنوز
------**##**--------
جان به لب آمد و لب بر لب جانان نرسید
------**##**--------
دل به جان آمد و او بر سر ناز است هنوز
------**##**--------
دل به جان آمد و او بر سر ناز است هنوز
------**##**--------
گرچه بیگانه ز خود گشتم و دیوانه ز عشق
------**##**--------
گرچه بیگانه ز خود گشتم و دیوانه ز عشق
------**##**--------
یار عاشق کش و بیگانه نواز است هنوز
------**##**--------
دلم آشفته آن دلم آشفته آن مایه ناز است هنوز
------**##**--------
دلم آشفته آن مایه ناز است هنوز
------**##**--------
مرغ پر سوخته در، مرغ پر سوخته در پنجه باز است هنوز
------**##**--------
گرچه هرلحظه مدد می دهدم چشم پر آب
------**##**--------
دل سودا زده در سوز و گداز است هنوز
------**##**--------
همه خفتند به غیر از من و پروانه و شمع
------**##**--------
قصه ما دو سه دیوانه دراز است هنوز
------**##**--------
گرچه رفتی ز دلم حسرت روی تو نرفت
------**##**--------
در این خانه به امید تو باز است هنوز
------**##**--------
این چه سوداست عمادا که تو در سر داری؟
------**##**--------
این چه سوزیست که در پرده ساز است هنوز؟
------**##**--------
ای بهار نو رسیده سبزه های نو دمیده
------**##**--------
ای چمن ای لاله ای گل ای غزالان رمیده
------**##**--------
آن بهار هستی ام کو؟ مایه سرمستی ام کو؟
------**##**--------
ای نسیم پیک صحرا آن امید هستی ام کو؟
------**##**--------
ای بهار نو رسیده سبزه های نو دمیده
------**##**--------
ای چمن ای لاله ای گل ای غزالان رمیده
------**##**--------
آن بهار هستی ام کو؟ مایه سرمستی ام کو؟
------**##**--------
ای نسیم پیک صحرا آن امید هستی ام کو؟
------**##**--------
ای بهشت مرگ گلشن آن بهشت روی من کو؟
------**##**--------
ای شما وحشی غزالان خوش نگه آهوی من کو؟
------**##**--------
آن بهار هستی ام کو؟ مایه سرمستی ام کو؟
------**##**--------
نوبهاری بود و ما از میان شاخه ها در جستجوی هم سر می کشیدیم
------**##**--------
دشت و صحرا بود و ما همچنان پروانه ها از دامن گلها پر می کشیدیم
------**##**--------
پای هر زیبا گلی در سایه هر گلبنی بنشسته بودیم
------**##**--------
پای هر زیبا گلی در سایه هر گلبنی بنشسته بودیم
------**##**--------
فارغ از رنج زمان دور از غم بیگانگان
------**##**--------
تنها به هم دل بسته بودیم، در عالم دلبستگی پیوسته بودیم
------**##**--------
نوبهاری بود و ما از میان شاخه ها در جستجوی هم سر می کشیدیم
------**##**--------
دشت و صحرا بود و ما همچنان پروانه ها از دامن گلها پر می کشیدیم
------**##**--------
پر می کشیدیم، سر می کشیدیم، پر می کشیدیم ------**##**--------